Takkenhoogte mooi, veelzijdig en gezond natuurgebied.
Vandaag 4 augustus ben ik naar de Takkenhoogte geweest om te zien hoe het met de plantengroei was en of er veel problemen door de droogte te signaleren waren. Om met dat laatste te beginnen: waar op veel plaatsen in het land de Grote wolfsklauw ernstig van de droogte te lijden heeft, staat het er op de Takkenhoogte overal tussen de heide heel gezond bij. Ook de andere planten en struiken doen het goed, wat wellicht te danken is aan de leemlaag die op veel plekken aanwezig is, waardoor het water beter aan de oppervlakte blijft. Als grote verrassing vond ik een groepje van zo 10 planten van de Anaphalis margaritacea, het Prachtrozenkransje. Het is een plantje dat ik eenmaal eerder heb gezien. Deze plant is in Drenthe alleen gemeld door Peter Venema op een aantal plekken in Meppel. Verder is er in onze provincie nooit melding van gedaan. Al speurend kom je toch veel bijzonderheden tegen. Hier en daar een Levendbarende hagedis, die zit te zonnen. Ook veel dagvlinders waren te zien. Vooral veel Distelvlinders, maar die hebben Nederland dit jaar overspoeld. Gelukkig ook wat Bruine en Oranje zandoogjes, Hooibeestjes en een paar Heideblauwtjes. Verrassen genoeg ook veel nachtvlinders zoals de prachtige Zuringspanner en ook een aantal typsche heidebewoners, zoals de naam al zegt: Heidegrasmot, Heidepistoolmotje, Roodbont heide-uiltje. Onwillekeurig let ik ook nog op vogels en ik ben blij wanneer ik het mannetje van de Grauwe klauwier zie. Even verderop 3 jongen in een meidoornstruik. Ze wilden wel vliegen, maar telkens wanneer er een op de vleugels ging werd hij er door een groep rondvliegende zwaluwen weer in teruggejaagd. Mooi om die strijd te zien. Tegen het eind stuitte ik ook nog op een Groene specht die in het gras naar mieren zocht. Dit waren zo wat hoogtepunten voor een mooie middag op de Takkenhoogte, een bijzonder en rijk natuurgebied.
Joop Verburg










