Takkenhoogte

Vandaag 28 maart waren Roel Smit en Joop Verburg op de Takkenhoogte. De vroege morgen was bijna vriezend koud en mistig, maar later scheen de zon verwarmend vanuit een strak blauwe hemel. Windstil was het dus je hoorde ieder geluid. Vreemd dat we zelfs voor het eerst snorrende vleugels hoorden overvliegen, die van een grote bonte specht bleken te zijn. Alles zat onder de dauw en duizenden spinnenwebben overdekten de heide. De Kraaiheide bloeide met purperen meeldraden. Een Houtsnip vloog voor onze voeten op. Ineens hoorden we ook de balts van de Watersnip. Die maakt tijdens het rondvliegen een mekkerend geluid, dat je in verwarring brengt omdat het steeds maar rond gaat. Maar de Watersnip heet niet voor niets hemelgeit. Even verderop hoorden we voor het eerst de zang van Grote lijster. Ook zagen we een Havik wegvliegen en naar bleek bij een prooi vandaan; het Konijn was al half opgevreten. Vlak bij ons eindpunt zagen we ook nog de eerste Boomblauwtjes rondvliegen. Wat hebben we toch schitterende natuurgebieden in de omgeving!

Heb je ook iets gezien?

Stuur je waarneming naar ons op