Mierenleeuwen
Bij Buningshof zag ik tegen de muur onder de overkapping karakteristieke putjes. Ik herkende die als de vallen van een bijzonder insect: de Mierenleeuw. Als larve maakt die in fijn droog zand een kuiltje waarna hij in het midden onder het zand gaat zitten wachten tot er een prooi (vaak een mier) voorbij komt. Dan schiet hij zandkorrels naar boven zodat de mier bij het omhoogklimmen steeds naar beneden zakt en en uiteindelijk onderin tussen de kaken van de larve wordt gevangen en opgegeten. Er waren zeker tien putjes en na een schep met de hand onder een putje heb ik het fijne zand tussen mij vingers door laten wegstromen waarna uiteindelijk zelfs twee larven in mij hand overbleven. Irmgard keek er met grote verbazing naar en maakte bijgaande foto’s (voor de volledigheid stuur ik ook een foto van een Mierenleeuw als imago na de verpopping mee)
Joop Verburg
