Op 3 juli jl. liep er ineens een prachtige jonge kerkuil door onze tuin op de Wildenberg. En dat terwijl we niet eens wisten dat de uilenkast in onze schuur na jaren weer bewoond was! Gelukkig wisten we via enkele omwegen het telefoonnummer te pakken te krijgen van Gerard Warmink van de kerkuilenwerkgroep om ons te vertellen wat we het beste konden doen. We hadden het idee dat we hem (of haar?) niet mochten aanraken, maar wat te doen? Zo’n prachtig beestje! Gelukkig kon Gerard snel langs komen om hem weer terug te plaatsen in de kast. De kans was groot, vertelde Gerard, dat hij binnenkort opnieuw door de tuin zou lopen omdat de ouders kennelijk reden hadden om hem te verstoten. Maar wellicht was hij ook per ongeluk uit z’n nest gevallen en ging het goed. Nu ik dit schrijf is het een dag later en heb ik hem nog niet gesignaleerd. Maar hopen dat het goed gaat….
Klaas Blanksma
