Bosuil aan Tonckensstraat
Op 3 opeenvolgende nachten (2, 3 en 4 april) hoorde ik in ‘mijn’ bosje (Burg. Tonckensstraat 72, Zuidwolde) langdurig de “oehoe” roep van een uil. Ik heb soms wel een kwartier staan luisteren, de uil zat zeer dichtbij. Dus óf in mijn tuin óf in het (aangrenzende) bos van Bert en Fennie Veuger. Ook Lucia heeft verschillende keren de roep gehoord. We vonden het een zeer bijzondere, bijna mysterieuze ervaring. Een zoekpoging op internet leerde mij dat de meeste uilen geen “Oehoe” produceren, maar meer schreeuw-, bijna katachtige geluiden, vaak rauw. “Onze” uil was overduidelijk een duidelijk geprononceerde “Oehoe”. Er zijn dan, naar ik begreep, twee mogelijkheden: óf een Oehoe óf een vrouwelijke bosuil. Die eerste mogelijkheid is zeer, zeer onwaarschijnlijk. Dus ik houd het op een bosuil.
Na deze drie nachten hebben wij de uil jammer genoeg niet meer gehoord.
Peter Kortekaas
