NVZ 2011

 

 

 

 

 

 

Home Algemeen Bestuur Contact Lid worden Uitgevoerde activiteiten
Nieuws Agenda Werkgroepen Waarnemingen Archief Linkpagina Sponsoren

 

Tiendoornige stekelbaars

Johan Scheeres stuurde foto’s en een bericht dat bij controle van vennen en poelen in de omgeving Echten al meer dan 100 Tiendoornige stekelbaarsjes zijn gevangen. Het is het kleinste zoetwatervisje van Nederland dat een bijzonder gedrag vertoont bij de vorming van nageslacht waarbij een ongewone rol is weggelegd voor de mannetjes.

Op Wikipedia staat het verhaal:

“Opvallend is dat de Tiendoornige net als de Driedoornige stekelbaars een nest bouwt van waterplanten. Wanneer het water warmer begint te worden krijgen de mannetjes hun baltskleuren en begint hij aan de bouw van zijn nest. Vanaf dan is het mannetje druk in de weer met het aanslepen van nieuw nestmateriaal en het verjagen van andere visjes in de buurt van zijn nest. Mannetjes die elkaar in deze periode tegenkomen kunnen dan ook hevig beginnen te vechten met soms ernstig verwondingen als gevolg. Het mannetje plakt het materiaal samen met een kleverig goedje uit kliertjes in de buurt van zijn anus.

Als het stekelbaars mannetje vindt dat zijn hoopje samengeplakte plantjes nu wel groot genoeg is wringt hij zich los door het midden van het bolletje zodat er een mooi cilindertje ontstaat waar een vrouwtje haar eitjes in kwijt kan. Als dit gebeurd is, zijn de bruidskleuren nog feller dan voorheen en hij begint nu met vol enthousiasme zijn zwarte buik met felwitte stekeltjes tentoon te spreiden. De paairijpe vrouwtjes in de buurt die getuige zijn van dit schouwspel zullen het mannetje in al zijn bewegingen volgen tot hij haar uiteindelijk bij het nest brengt en ze er haar eitjes af kan zetten. Na deze hartstochtelijke vrijpartij kan het vrouwtje maar beter terug haar schuilplaats, want het mannetje zal haar vanaf nu bezien als een potentiële vijand voor zijn kroost. Zo kunnen er meerdere legsels in het nestje gelegd worden.

Wanneer alle eitjes in het nest zitten zal het mannetje zijn legsel beschermen en er constant een stroom zuurstofrijk water overheen sturen door energiek met zijn borstvinnen te waaieren. Als de jongen uitgekomen zijn rest hem nog een laatste taak: zijn jongen tegen alle mogelijke gevaren beschermen tot ze groot genoeg zijn om voor zichzelf te zorgen. Dit duurt hooguit enkele dagen en de jongen zijn nu klaar om de gevaren van de sloot of beek te trotseren want ze zijn zelfs al uitgerust met een stevig stel stekels waarmee ze al hun belagers kunnen overtuigen hen met rust te laten.”


Johan Scheeres

 

 

 

Vrouwtje

 

 

Mannetje

 

 

 

<Terug naar Overzicht waarnemingen>