NVZ 2011

 

 

 

 

 

 

Home Algemeen Bestuur Contact Lid worden Uitgevoerde activiteiten
Nieuws Agenda Werkgroepen Waarnemingen Archief Linkpagina Sponsoren

 

Issus

 

Deze week waren kleinkinderen op bezoek en ben ik met ze naar de speeltuin geweest. Soms help je ze bij de toestellen, maar ze spelen ook heerlijk zelf. Dan heb je even tijd om om te heen te kijken en  je pakt wat dorre bladeren op. Ineens zag ik een vreemd insect van een paar millimeter groot.  

Ik heb een paar foto’s gemaakt en ineens sprong het beestje weg: verdwenen! Thuis wordt het dan zoeken. Ik zocht in de richting van de cicaden en dat bleek juist. Het gaat om een Issus (uit de familie van de Lantaarndragers) en dan niet om een volwassen dier maar om een nimf. Cicaden zijn in hun vroege stadium geen larven of rupsen, maar nimfen, net als wantsen.


Wikipedia schrijft er over: Het diertje kan springen maar is niet in staat om te vliegen, in tegenstelling tot de meeste leden van zijn familie. Het voedt zich met het voedingssappen van verschillende bomen. De nimfen van dit insect hebben een kleine, tandwiel-achtige structuur op elk van hun achterpoten. Deze tandwieltjes hebben tanden die in elkaar grijpen en houden de poten gesynchroniseerd als het insect springt. Deze tandwielen zijn de eerste, volledig functionerende, in elkaar grijpende tandwielen, ontdekt in de natuur. De insecten verliezen deze radertjes als ze volwassen worden.

Op de foto is zichtbaar dat deze nimf levend plantmateriaal gegeten heeft, want je ziet de lange wasachtige draden boven de anus. De exacte betekenis van deze draden is nog niet bekend. Bij andere cicadesoorten is dit beschreven als zou de uitscheiding van deze draden een rol spelen bij de veilige verwijdering van honingdauw door het bekleden van de uitgescheiden druppeltjes met wasachtige strengen waardoor ze besmetting van het lichaam voorkomen.


Joop Verburg

 

 

 

 

<Terug naar Overzicht waarnemingen>