NVZ 2011

 

 

 

 

 

 

Home Algemeen Bestuur Contact Lid worden Uitgevoerde activiteiten
Nieuws Agenda Werkgroepen Waarnemingen Archief Linkpagina Sponsoren

 

 

Een winderige dagvlinderexcursie

 

De dag na de uitslagen van de Europese verkiezingen was de 2e veldexcursie naar de Takkenhoogte gepland. De harde en soms koude wind voorspelde niet veel goeds; hoogstens een kans om wat meegeblazen en verdwaalde gastvlinders als het Noords Spikkeldikkopje of een Arctische Parelmoervlinder te spotten.

 

Het wild-aanbod werd echter groots geopend door de observatie van 2 reeën.  Nadat de fietsen op juiste plek waren geparkeerd (inderdaad…. er waren ook enthousiastelingen op de fiets) ging de hele goegemeente op weg naar het Reestdal. De ferme pas werd enkel onderbroken door de waarneming van diverse rupsen (grote en kleine wintervlinder) , micro’s (als de geelbandlangssprietmot), bijzondere planten en andere insecten.

 

In het open heidegebied werd met vele ogen gespeurd naar opvliegende vlinders onder het gezang van een wielewaal in de bosrand. In korte tijd werd een jonge adder (een mannetje want de vrouwtjes komen pas tevoorschijn in de zomer), een levendbarende hagedis, een kleine vuurvlinder, groentje, hooibeestje en een  appeltak gezien. Met name deze laatste nachtvlinder bleef doodstil zitten zodat de fraaie bleek-blauwgroene tekening goed te zien was.

 

Na 1.5 uur hadden we het 2 km  keerpunt bereikt, het bruggetje van Bartje over de Reest. Deze brug is vernieuwd nadat een (te)  grote groep mensen de constructie had getest. Ondanks dit feit werden we van harte uitgenodigd om hier de traditionele groepsfoto te maken.

 

Het hoogtepunt zou de waarneming van de zilveren maan moeten worden. Vele jaren geleden (een bord van ons Natuurvereniging gaf tekst en uitleg) werden hier de omstandigheden geschapen om het voor deze zeldzame vlinder mogelijk te maken terug te keren. Moerasviooltjes als waardplant en kale jonkers als voedselbron in een  veenweidegebied  is een ideale biotoop.

 

Bij hoge uitzondering mochten we,  met toestemming,  het gebied betreden om een waarneming mogelijk te maken. In een “single line formation”  (achter elkaar) om zo min mogelijk schade te veroorzaken. Al snel vlogen de eerste manen op  en aan het einde van deze  mini-expeditie waren er 8 exemplaren geteld. Een prachtig resultaat waar onze voorzitter uitermate content mee was.

 

De koffie en koek kwamen voor sommige van ons net op tijd als een welkom rustpunt. Onder het genot van een grote koek, een fraai beekdal landschap en een koesterend zonnetje werden ervaringen nog even uitgewisseld. 

 

Op de terugweg werden ook de citroenvlinder, atalanta en het bont zandoogje gezien. Joop als wandelend lexicon gaf een uitleg over borstelgras, trekrus en het feit dat de amerikaanse vogelkers als exoot nu 53 vijanden heeft, 2 keer zoveel als de inlandse variant.

Het einde van een middagvullend programma waarin niet alleen vlinders werden gezien maar vele verhalen werden verteld over dit fraaie stukje Drenthe.

 

Albert Heere